Ο κυρ Αλέκος | του Βασίλη Φυτσιλή Εκεί, σ’ εκείνο το γυμνό και άνυδρο ξερονήσι της Γιούρας, εμάς τα «ανήλικα», νεαρούς ΕΠΟΝίτες, παιδιά αγωνιστών, ανταρτόπουλα του Δημοκρατικού Στρατού, που αιχμαλωτίστηκαν από τις δυνάμεις του κυβερνητικού στρατού, μας είχαν μαντρωμένους χωριστά, σε ένα αγκαθερό συρματόπλεγμα, που το ονόμασαν «κλωβός ανηλίκων». Περνούσαμε κι εμείς, μαζί με τους μεγάλους φυλακισμένους αγωνιστές, τον δικόΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ποιήματα του Ντίνου Χριστιανόπουλου | του Διογένη Σινωπέα Σαν σήμερα, 11 Αυγούστου 2020, έφυγε από τον κόσμο ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ένας από τους σπουδαιότερους σύγχρονους Έλληνες ποιητές. Πίσω από το καλλιτεχνικό του όνομα, στην πραγματικότητα βρίσκεται ο Κωνσταντίνος Δημητριάδης. Είναι ποιητής, διηγηματογράφος, δοκιμιογράφος, μεταφραστής, ερευνητής, εκδότης και βιβλιοκριτικός. Γεννήθηκε και πέθανε στη Θεσσαλονίκη, 20 Μαρτίου 1931 – Θεσσαλονίκη, 11 ΑυγούστουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Αίσιο τέλος | διήγημα του Άντον Τσέχωφ Στο σπίτι του αρχιεισπράκτορα Στίτσκιν, μια από τις μέρες που είχε ρεπό, είχε πάει ύστερα από πρόσκλησή του η Αγάπη Γκρηγκόριεβνα, μια γεροδεμένη και με πλούσια περιφέρεια κυρία, γύρω στα σαράντα. Ηταν προξενήτρα, αλλά έκανε και πολλές άλλες δουλειές, για τις οποίες μιλούσε μόνο ψιθυριστά. Ο Στίτσκιν τα είχε λίγο χαμένα, αλλά, όπωςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
«Απού ’χει χρόνους δεν τσοι χάνει» | της Άννας Τακάκη Ένα γιο θέλανε ο Μαρκογιάννης με τη Μαρκογιάννενα, ένα γιο ύστερα από πέντε θυγατέρες. Κι ήπεψε ο θεός και το έχτο κοπέλι, εβγήκε ασερνικό. Η μαμή σαν εξεγέννησε τη γυναίκα και πήγανε όλα καλά, σα κατιντίς να μη τση’ρεσε, μα δεν είπε πράμα. Γιος ήτονε αυτός, πώς και πώς τονεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Είναι ή δεν είναι;… Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό…| της Εύης Κοντόρα Ποιος είναι σπουδαίος και ποιος ασήμαντος;… Τι είναι ομορφιά και τι ασχήμια;… Τι σχέση έχει το μπόι με την εξυπνάδα;… Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό… Ένας γύλος έκανε την τσάρκα του στα ρηχά. Κοιτούσε ολόγυρα, μην τύχαινε ν’ απαντήσει καμιά γαρίδα. Ήθελε, με κάθε θυσία, ναΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Είναι ή δεν είναι;… Το παγόνι και το αηδόνι | της Εύης Κοντόρα Ποιος είναι σπουδαίος και ποιος ασήμαντος;… Τι είναι ομορφιά και τι ασχήμια;… Τι σχέση έχει το μπόι με την εξυπνάδα;… Το παγόνι και το αηδόνι Ένα αρσενικό παγόνι καμάρωνε την ουρά του, όπως καθρεφτιζόταν μεγαλόπρεπη στα κρυστάλλινα νερά μιας λιμνούλας. «Είμαι πολύ ωραίος!» είπε φωναχτά, αφού θαύμασεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Για τη ζήση των βοσκών… γράφει ο Μιχάλης Στρατάκης Επήγε να κουλαντρίσει δυό τρία πρόβατα που ‘χανε ξεφύγει από το κουράδι κι έσυρα κι εγώ μαζί του. Ντάλα μεσημέρι, με τον μεσσαρείτικο ήλιο να σε νταλώνει και να κάνει τα κοκκινοχώματα να κεντούνε. Παρά το «πολιτισμένο» ντύσιμο μου με τα λαφριά ρούχα, δεν επάλευα την κάψα κι όλο αγκομαχούσα καιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Είναι ή δεν είναι;… Μέσα στην πρασινάδα | της Εύης Κοντόρα Ποιος είναι σπουδαίος και ποιος ασήμαντος;… Τι είναι ομορφιά και τι ασχήμια;… Τι σχέση έχει το μπόι με την εξυπνάδα;… Μέσα στην πρασινάδα Δίπλα σε μια τριανταφυλλιά φύτρωσε μια τσουκνίδα. Επειδή όμως αυτό το είδος αγαπάει πολύ τη συντροφιά, σύντομα απέκτησε και παρέα. Σε λίγο καιρό, πλάι στην τριανταφυλλιά,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Δωμάτιο πανικού | της Βαγγελιώς Καρακατσάνη Στο δωμάτιο κλεισμένη, σε συνθήκες πανικού και ρωτώ ποια είναι αιτία, ποια η ρίζα του κακού; Μα απόκριση καμία δεν επήρα απ’ τη ζωή, που όσο την ανακατεύω, τόσο γίνεται θολή. Δυο τσιγάρα ανάβω, το ‘να πίσω απ’ τα’ άλλο, και αναζητώ το φταίχτη, της ζωής το μαύρο παίχτη. Κι όσο κυλάει ο χρόνοςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
