Το προσκύνημα της αυγής | της Ναταλίας Αποστολοπούλου Βουνά και κάμποι ήτανε χιονισμένα. Ο τόπος κάτω έχασκε ξεκοιλιασμένος από τις βόμβες που πέφτανε βροχή! Κι η «ενάτη» χλεύαζε την επαρχία Ηλείας με τις εκκαθαριστικές της. Να χαλάσει τ’ αντάρτικο. Εκείνες τις πικρές ώρες οι δύο αγωνιστές: ο γιατρός Παπαϊωάννου από τη Νεμούτα Ηλείας και η κόρη του Μαίρη – σύντροφοιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Εξήντα χρόνια καλοσύνης… | του Αντώνη Κουκλινού Τά χουνε τα χρονάκια ντος, μα σέρνουνται καλά ακόμη. Το σπίτι θέλει τη λάτρα ντου κάθα μέρα, το μαγεργιό ντου, το πλυσταργιό ντου και τη ν’ αυλή διαρμισμένη..! Το ίδιο και το γεροντή, το νε βαβαλίζει οσά ντη βγιόλα. Ήσασέ ντου το αυγουλάκι ντου μελάτο, φρεσκότατο, ζεστό ακόμη, τό πχιασε από το (γ)κούμο.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Για την Μαρία Κάλλας | του Γιώργου Ηρακλέους Η Μαρία Κάλλας μεγάλωσε χωρίς πατέρα, με μια μητέρα σκληρή και φιλοχρήματη. Δε γνώρισε ποτέ την αγάπη παρά μόνο στην τέχνη της. Αγαπήθηκε και αναγνωρίστηκε ως η μεγαλύτερη υψίφωνος όλων των εποχών με σπάνιο υποκριτικό ταλέντο. Το έλλειμμα του πατέρα της την ώθησε να αγαπήσει παράφορα, τον κατά πολύ μεγαλύτερό της ηλικιακά,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Αφέντης Σταυρός ο γαλατόχτιστος | της Ζωής Δικταίου Η φύση ησυχάζει. Συνειδητοποιείς ότι ολόκληρο το Οροπέδιο υπήρξε ανέκαθεν αντικείμενο θαυμασμού, όχι μόνο χάρη στην ιδιαίτερη αισθητική του αξία και την ξεχωριστή ομορφιά, αλλά και χάριν των πολλών σπηλαίων που βρίσκονται διάσπαρτα στη φύση της Λασιθιώτικης γης. Ο πολιτισμός που αναπτύχθηκε μέσα στους αιώνες άφησε σπουδαίες αναφορές. Η συνειδητή σχέση πουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Λογισμέ μου | της Άννας Τακάκη Λογισμέ μου λόγιε, Συ που βαστάς τα χρυσά κλειδιά του νου μου, άνοιξέ μου κι αυτή τη φορά, να μπω να λευτερώσω το πνεύμα μου, να φύγει από μένα, να περιπλανηθεί, να ταξιδέψει… Αυτός ο βολετός κλοιός, που το βαστά δεν αντέχεται! Δως μου, λογισμέ μου, τις λέξεις σου τις φλογοβόλες, να τις κάνωΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Aφιέρωμα στη Μικρασιατική καταστροφή | του Γιώργου Ηρακλέους Η Σμύρνη της φωτιάς – εικόνες Πραγματικές εικόνες από τη λεηλασία της Σμύρνης που κράτησε πολλές μέρες. Ανάβω το καντήλι της μνήμης με λάδι από το Ικόνιο, έναν αιώνα τώρα… Τα δυο τα φίδια που με κρατάγανε, οι Αγγλογάλλοι, μου έφαγαν τα δάχτυλα, μα εγώ ολονυχτίς τ’ ανάβω. Στους φραγκομαχαλάδες βλέπω τηνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ο Βάρναλης και το χασίσι | του Τάκη Κόντου Τώρα τι σχέση έχει ο Βάρναλης με το χασίσι και προπαντός με το ξεκλήρισμα της «Μικρασίας», απ’ τους διάφορους «μεγαλεπήβολους» των «πέντε θαλασσών ή δακτύλων» και τα ηλίθια αποδέλοιπά τους. Καμία. «Ούτε για ιδέα», που λέει ο λόγος. Κι όμως. Οξω είμαστε, όξω απ’ τη γη μας. Γιατί στη γη μαςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Το τέλος της κανονικής κατάστασης! | του Δανιήλ Τσιορμπατζή «η καλή οργάνωση δεν προηγείται της δράσης αλλά παράγεται από αυτή, οι επαναστάσεις δεν γίνονται από κανέναν αλλά ξεσπούν αυθόρμητα, και η πίεση για δράση έρχεται πάντα από τα κάτω, όπως κολύμπι μαθαίνουμε μόνο μέσα στο νερό χάρη στην άνωση»… Ρόζα Λούξεμπουργκ Τίποτα δε λείπει από τον θρίαμβο του δυτικού μαςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Απαντοχή | της Βαγγελιώς Καρακατσάνη Η αγάπη των ματιών σου καθρεπτίζει και το νου, που συνειδητά παλεύει τους δαιμόνους του κακού. Να ’τανε να αντικρίσεις, μια ντελίνα της ζωής και παιδιά να αποκτήσεις μιας αντάρτισσας ψυχής. Να ’τανε αλλιώς ο κόσμος, πιο ανθρώπινη η ζωή να γεννούσαμε κοπέλια, δίχως βάρος στην ψυχή! Μα ’ναι άδικος ο κόσμος, τους κανόνες καθορίζουν,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
