Ήσυχη που ’ναι η νύχτα Ποιητή μου! | της Άννας Τακάκη . Χορεύουν τ’ άστρα στον τροπικό της Σαπφούς. Νυχτερίδες και τριζόνια λίγο μου ταράζουν τη γαλήνη. Όπου να ’ναι θ’αρχίσω κι εγώ το νυχτοτράγουδο. Φέρτε μου λύρα κρητική κι ένα παλιό νταούλι! Κι εγώ θα τραγουδώ τη σκοτεινιά μου, εδώ θα τραγουδώ τη μοναξιά μου. Να μερώνουν τ’ άγρια,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Για τον Νίκο Καζαντζάκη | έγραψε ο Δημήτρης Καλοκύρης Ὅσο καί νά φαίνεται παράδοξο, τό νά ἀσχολεῖται κάποιος, σήμερα, μέ τόν Καζαντζάκη εἶναι ταυτόχρονα κοινοτοπία καί νεωτερισμός. Φιλολογία καί ἀνησυχία. Σχολαστικότητα καί πρόκληση. Οἱ ἐρευνητές ἔχουν μπροστά τους ἕνα ἀπέραντο μεταλλεῖο, ἕνα ὀρυχεῖο ἀνάλογο μ’ ἐκεῖνο τοῦ Ζορμπᾶ, ἀπ’ ὅπου ἐξορύσσουν ἄφθονο γλωσσολογικό, ὑφολογικό, φιλοσοφικό –ἕως καί λαογραφικό– ὑλικό. ἝναΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Σήμερα συμπληρώνονται 65 χρόνια από το θάνατο του οικουμενικού, του μεγαλύτερου Έλληνα συγγραφέα του 20ου αιώνα, του Νίκου Καζαντζάκη | του Διογένη Σινωπέα Η φιγούρα της Κρήτης, όπως φαίνεται ψηλά από το αεροπλάνο, δείχνει τα γεωλογικά χαρακτηριστικά μιας αρχαϊκής γης. Στις ασβεστολιθικές κορυφές των Λευκών Ορέων της – Μαδάρες –, που ακόμη και το καλοκαίρι φαίνονται χιονισμένες, υπάρχουν στοιχεία πουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ο «Ανήφορος» του Νίκου Καζαντζάκη από σήμερα 26/10/2022 στα βιβλιοπωλεία 65 χρόνια ακριβώς από τον θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη, την Τετάρτη 26 Οκτώβρη και 76 χρόνια μετά τη συγγραφή του, θα βρίσκεται στις προθήκες των βιβλιοπωλείων το μοναδικό ανέκδοτο έργο του, «Ο Ανήφορος», που κυκλοφορούν οι εκδόσεις Διόπτρα. Αυτό το ανέκδοτο μυθιστόρημα το έγραψε ο Ν. Καζαντζάκης, αμέσως μετάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ρωτόκριτος | του Μιχάλη Στρατάκη . Θαρρώ, δεν υπάρχει Κρητικός που να μην αιστάνεται τση τρίχες τση κεφαλής του να σηκώνονται ολόρθες, στο άκουσμα του Ρωτόκριτου. Κι ας μας λογιάζουνε οι ξένοι άγρια ράτσα, πολεμοχαρείς, θεοκούζουλους και δρακοσπορά. Όχι πως δεν είμαστε όλα τούτα, κι ακόμη άλλα τόσα είμαστε, μα στο πισωκάρδι μας ποτές δε σβύνει η φωθιά τσ’ αγάπης,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ξεπλένοντας τη ζωή από τις στάχτες του χτες | της Ζωής Δικταίου Νυχτώνει, ανασαίνω την άνοιξη λαίμαργα, κάτω από σκονισμένα φτερά η ψυχή σφίγγεται περισσότερο άλλοτε βουβά στη σιωπή κι άλλοτε στη μάχη με το χάος τού νου. Γέμισαν λεμονανθούς τα κλαδιά το άρωμα ερεθίζει τις αισθήσεις όπως τότε, τρομακτικά ήρεμη εγωιστικά μόνη αναγνωρίζοντας τη φυσική ευθύνη στη συνάντηση μεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Πρόβα | του Τάκη Βαρελά Στη εποχή των ανθρώπων, οι ανάγκες όριζαν το χρόνο της ζωής. Τα αισθητήρια των αναγκών ήταν σε εγρήγορση. Η όραση, η ακοή, η όσφρηση, αφή, η γεύση, το όλον των αισθήσεων υποτασσόταν στο όλον του ανθρώπου, στο όλον των αναγκών, στο όλον της ζωής. Συσσωρευμένη ατομική γνώση που ζητούσε από ανάγκη, επίμονα να συναντηθεί μεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Η ανάγνωση και η αναγνώριση του θνήσκειν | του Δημήτρη Σκαλτσά Αργυρού Μηδέν, απόλυτο σκοτάδι, στην συνέχεια μια αίσθηση πληρότητας και ξάφνου ένα τούνελ που σε βγάζει στο φως και σε ένα άγνωστο κόσμο. Νιώθεις ξένος, μόνος, απροστάτευτος, δεν ξέρεις πως ήρθες, γιατί ήρθες, ξέρεις πως θες να φας, να χάσεις και να κοιμηθείς. Και τότε το σώμα της πληρότηταςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Νάι και Σινάρ | του Χόρχε Ισαάκς … Ήταν η τελευταία νύχτα που οι ευγενείς της φυλής περνούσαν στο σπίτι του Magmabu με γλέντια και χορούς. Οι προσκεκλημένοι του γάμου του Σινάρ και της Νάι άδειαζαν τις κούπες με τα ποτά και σιγά σιγά παραδίνονταν σ’ έναν γλυκό ύπνο. Ο Σινάρ ξεγλιστρώντας από τη γιορτή ξεκουραζόταν στο κρεβάτι του, ενώΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
