28 Οκτώβρη 2011. Είναι κάτι στιγμές… | του Γιάννη Λαθήρα Ήταν 28η Οκτώβρη 2011, όταν σε πολλές πόλεις σε όλη την Ελλάδα οι καθιερωμένες εκδηλώσεις σημαδεύτηκαν από την απρόσμενη εισβολή στο προσκήνιο, πάνω στις εξέδρες και στους κατάμεστους δρόμους, χιλιάδων λαού, που εκδήλωναν με αυτό τον τρόπο την οργή τους για τα μνημόνια. Κορυφαίο γεγονός η «Παρέλαση του λαού» στηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Η ποίηση για την αντίσταση του ελληνικού λαού Κι επειδή σίμωνε η μέρα που το έθνος είχε συνήθειο να γιορτάζει τον άλλο σηκωμό, τη μέρα πάλι εκείνη ορίσανε για την έξοδο [Οδυσσέας Ελύτης, «Η Μεγάλη Έξοδος» από το «Άξιον εστί»] Από τις γειτονιές του κόσμου | του Γιάννη Ρίτσου «(…) «προσοχή, προσοχή, σας μιλάει το ΕΑΜ», «προσοχή, προσοχή, σας μιλάειΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Οι Έλληνες πολέμησαν μόνοι | του καθηγητή Γιώργου Μαργαρίτη Πώς Βρετανοί και Αμερικανοί υπονόμευσαν την ενίσχυση της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας στη διάρκεια του ελληνο-ιταλικού πολέμου Επετειακό το άρθρο αυτό, ίσως όμως οι επέτειοι να έχουν κάτι να μας πουν. Εβδομήντα σχεδόν χρόνια μετά τον πόλεμο της Αλβανίας οι κυβερνήσεις της χώρας μας έχουν εναποθέσει την υπόθεση της ανεξαρτησίας και τηςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Το φασιστικό τελεσίγραφο και το Όχι του Μεταξά | του ιστορικού Γιάννη Κορδάτου Καλλιεργήθηκε από τα κάθε λογής όργανα του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου η ιδέα πως ο Μεταξάς τα ξημερώματα της 28 Οκτώβρη 1940, που δέχτηκε στο σπίτι του την επίσκεψη του Ιταλού πρεσβευτή Ε. Γκράτσι, κράτησε όλη του την ψυχραιμία και στο φασιστικό τελεσίγραφο απάντησε με ένα «Όχι».ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
28η Οκτώβρη 1940 (Το «ΟΧΙ» του λαού μας) | του Νίκου Καραντηνού ΗΤΑΝ το ούρλιασμα των σειρήνων, που μας τίναζε από το κρεβάτι εκείνο το πρωί στις 28 Οκτώβρη του 1940. Μέρα φθινοπωρινή. Η ΑΘΗΝΑ ζούσε το μικρό «καλοκαιράκι» που από αρκετό καιρό το βάραινε του πολέμου η απειλή, που όσο κι αν η φασιστική κυβέρνηση Μεταξά απόκρυβε τα επεισόδια,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Όλα άρχισαν εδώ στη Μεσόγειο – στην Εύφορη Ημισέληνο | του Μιχάλη Λουκοβίκα ΜΠΟΡΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ να γεννήθηκε στην Αφρική, όπως λέγεται. Εκπολιτίστηκε, ωστόσο, στα πέριξ τής Μεσογείου, και συγκεκριμένα, στην Εγγύς Ανατολή, στο τόξο που σχηματίζει το Λεβάντε (Συρία, Λίβανος, Παλαιστίνη) με τη Μεσοποταμία και την κοιλάδα τού Νείλου στην Αίγυπτο, εκτεινόμενο επίσης σε Κύπρο και Ανατολία, ως τηνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Το φιλί της Ανθούλας | του Βασίλη Φυτσιλή Από τα ελεύθερα βουνά του, όπου, μαχητής του Δημοκρατικού Στρατού, πολεμούσε κι αυτός, παρέα με τους συντρόφους του, τους Αμερικανούς επικυρίαρχους και τους ντόπιους υποτακτικούς τους, ο Αντώνης Καραγιάννης βρέθηκε ξαφνικά (μετά την αιχμαλωσία του και ύστερα από μια συνοπτική παρωδία «δίκης», στο έκτακτο στρατοδικείο της Λαμίας), στα κρατητήρια της Αθήνας και,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Περιμένοντας τα παιδιά | του Γιώργου Ηρακλέους Θεματικός πυρήνας του ποιήματος, αυτοί που μένουν στο σκοτάδι της αδράνειας, περιμένοντας από τους άλλους τη λύτρωση Μοναδική μου συντροφιά αυτό το μαραμένο λουλούδι και το ρολόι στο χέρι με τους μαύρους δείχτες, γύρω μου σκοτεινά δωμάτια περιμένουν ν’ ανοίξει κάποιος τα κλειστά παράθυρα στο φως. Η ζωή, τεντωμένο σχοινί, έξω, πάλλευκαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Μαγειρεύουμε κυδωνάτο με μοσχαράκι και Σμυρναίικο γιορτινό πιλάφι | η κουζίνα της Αναστασίας Σίγουρα δεν το λες «καθημερινό φαγητό». Δεν το επιτρέπει άλλωστε και η εποχικότητα τού βασικού του υλικού, των κυδωνιών. Είναι όμως ένα κυριακάτικο ή έστω γιορτινό φαγητό, που τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο, αξίζει τον κόπο – και το ρίσκο για όσους έχουν τις επιφυλάξεις τους λόγωΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
