Ένας κουραδόμπεης, ο Καποδίστριας, κάτι παπάρες βουτηχτές σε τέια με δυο πεπόνια αργίτικα επ’ ώμου | του Γιάννη Χατζηχρήστου (Τι μπορεί να έγραφε ο Τσιφόρος αν ζούσε σήμερα) Ήταν που λες αδελφάκι μου κάτι Μπέηδες στην Μάνη πολύ μούτρα. Φορο-εισπράκτορες στο επάγγελμα με την βούλα. Και λαμόγια από κούνια. Τον κατακλέβανε τον τότε Σουλτάνο, με τον οποίο τα είχανε βρειΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Η κεντήστρα | της Άννας Τακάκη   Μάνα, τα όσα μου ’λεγες ονείρατα πομείνα, αέρας ήτανε, θαρρώ, αέρας στα μουντάνια κι εγώ σου γροίκου, μάνα μου, κι ήμνωγα στσι βουλές σου. -Κόρη μου, κέντα κι όπου γιας θα να ’ρθει ο καλός σου, άρχοντας θα ’ναι φουμιστός, σάξε χρυσό το ξόμπλι να του το στρώσεις να πατεί για να σεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Η σημασία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973 και η ελληνική ποίηση | του Δανιήλ Τσιορμπατζή Η Ιστορία και η Τέχνη αποτελούν κοινωνούς ιδεών και φορέα συλλογικής μνήμης. Η Ιστορία και η Τέχνη «εμπλουτίζονται» από το αποτύπωμα που αφήνουν οι μεγάλες κοινωνικές εξεγέρσεις. Μια τέτοια εξέγερση αποτέλεσε και η εξέγερση των φοιτητών στο χώρο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, κατά τηςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Πως φτάσαμε στο Πολυτεχνείο; | της Βαγγελιώς Καρακατσάνη Η λαϊκή εξέγερση της 17ης Νοέμβρη του 1973 έδειξε ότι όταν ο λαός και η νεολαία θέλουν, μπορούν να αλλάξουν το ρου της ιστορίας. Έδειξε ότι ο λαός έχει τη δύναμη να επιβάλει τα θέλω του ενάντια στους ΑμερικανοΝΑΤΟϊκούς και τα εγχώρια δεκανίκια τους. Η στρατιωτική δικτατορία διάρκεσε από τις 21 ΑπρίληΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης για το Πολυτεχνείο Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Γιώργο, έναν καλοκάγαθο αστυφύλακα μιας κάποιας ηλικίας που έπαιρνε σύνταξη σε λίγο. Απʼ αυτόν μαθαίναμε στο κρατητήριο, όπου οι εφημερίδες απαγορεύονταν αυστηρά, τα σημαντικά διεθνή γεγονότα. Αυτός ήταν που μας πληροφόρησε για το θάνατο του Γκεβάρα, για τον οποίο, άλλωστε, με δυσκολία έκρυβε το θαυμασμό του. Φυσικά, όλα αυτάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Λαχανοντολμάδες (ή Λαχανοσαρμάδες) με αυγολέμονο | η κουζίνα της Αναστασίας Η λέξη «ντολμάς» ή «σαρμάς» (κυρίως στην Βόρεια Ελλάδα) αναφέρεται σε φαγητά που είναι λαχανικά γεμιστά με κρέας (κιμά), ρύζι και μυρωδικά ή και μόνο με ρύζι και μυρωδικά (τα λεγόμενα γιαλαντζί). Οι ντολμάδες με κιμά σερβίρονται ζεστοί με αυγολέμονο, σε αντίθεση με τους ντολμάδες γιαλαντζί, που είναι προτιμότεροι κρύοι.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Τέχνη και πολιτισμός στην εποχή της θλίψης | του Δανιήλ Τσιορμπατζή Ποιός ασχολείται σήμερα με την τέχνη και τον πολιτισμό θα μου πείτε! Κι όμως, μέσα στο γενικό κατήφορο της πολιτισμικότητας του τόπου μας, που ακολουθεί τη γενικότερη κατάρρευση αξιών στον μικρό γαλάζιο πλανήτη μας υπάρχουν πολλοί που ασχολούνται. Είτε γιατί είναι παθιασμένοι με τη δημιουργία, είτε γιατί αποτελεί γιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Στον ιστό του έρωτα | της Βαγγελιώς Καρακατσάνη Το κεφάλι σου στέκεται αγέρωχο και κρύβει τον καυτό ήλιο. Τα γένια σου μακραίνουν, σημάδι ωριμότητας στο αγνό και τρυφερό πρόσωπό σου. Τα μάτια σου πλανώνται αφηρημένα στον ορίζοντα σαν να ξεπροβοδίζουνε το θέρος. Πέλαγος η αγκαλιά σου ταξιδεύει τη σχεδία μου σε τόπους αταξίδευτους, μοναδικούς. Το θαλασσινό αλάτι δίνει μια παράξενηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Αύριο, η μέγιστη δύναμη για τη ζωή, η Αγάπη | της Ζωής Δικταίου Είχες φύγει ίσως από αδυναμία να συναντήσεις το πεπρωμένο. Απροετοίμαστοι στη ματαιότητα της επιθυμίας και οι δυο, με την επίγνωση ενός μέλλοντος άλλου, Αύριο, εκεί στη στροφή του δρόμου ευωδιάζει η θύμηση τριαντάφυλλα. Μ’ επισημότητα μυσταγωγική σήκωσες το βλέμμα απ’ το χώμα αργά – αργά, χωρίς εκείνηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…