By:
On:
In: Διήγημα

Μια παλιά παλιά, πολύ παλιά φυσαρμόνικα | της Μαρούσκας Χατζηγιάννη Ήτανε ακουμπισμένη πάνω στον καρυδένιο κομό δίπλα στην ασημένια λάμπα της γιαγιάς, μπροστά στη φωτογραφία του παππού, αυτή που είχε βγάλει πριν πολλά πολλά χρόνια, όταν είχε επισκεφθεί την Οδησσό στα θρυλικά σκαλοπάτια του Αϊζενστάιν (Ποτέμκιν) και κοιτάζοντάς την τον καμάρωνα έτσι, στητός και ευγενικός που ήτανε με όλη τηνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Mε την Ιθάκη του ονείρου κατάντικρυ | της Ζωής Δικταίου Ρόδισε η σκέψη στα φλογισμένα άνθη της ροδιάς με την Ιθάκη του ονείρου κατάντικρυ και το δράκο του παραμυθιού στο φεγγάρι. Στη θάλασσα η ομολογία της ενοχής μια μαρμαρυγή και μια λέξη ψάχνεις απ’ αυτές που γυρνούν και σε παιδεύουν εκεί, στην άκρη του νου, εκεί, που ξεθωριάζουν οι παλιέςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Αφιερώματα, Ποίηση

26/2/1883-16/12/1974 * Κώστας Βάρναλης. Ο ποιητή της εργατιάς. Ο πλαστουργός μιας «νιας ζωής»! | του Δανιήλ Τσιορμπατζή «Είμαστε μεις οι Μοίρες του εαυτού μας. Βρήκαμε μόνοι την αλήθεια όξω μας και βαθιά μας, που μας δείχνει τον άγιο μας σκοπό, σκοπό για μας εδώ στη Γη. Ιδανικό, Συφέριο, Δίκιο το Δίκιο της Δουλειάς και της Ζωής ενάντια στην Κλοπή, τοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Μιλώ | του Γιώργου Ηρακλέους Μιλώ με την υπομονή της ρίζας του δέντρου, με το αγιασμένο νερό των μυστηρίων, κρατιέμαι στ’ άσπρο χαρτί και το μολύβι μου, δε σε προλαβαίνω ζωή, δε σε προφταίνω… Μιλώ με τη μοναξιά των κυμάτων, με τα αέναα σήματα του ανέμου, για τις χαμένες γενιές και κείνες που θα ’ρθουνε. Αγγίζω τον θυμό των θεώνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Αφιερώματα, Ποίηση

13/12/1943 – 13/12/2022. 79 χρόνια από το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων Σήμερα συμπληρώνονται 79 χρόνια από την ημέρα εκείνη που μια ολόκληρη πόλη, τα Καλάβρυτα, βίωσαν τη βαναυσότητα και τη κτηνωδία του φασισμού, στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που γνώρισε η ανθρωπότητα, το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων. Προσευχή που δεν λάβαινε απόκριση | της Ζωής Δικταίου ΕικαστικάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Διήγημα

Εις μνήμη Παπαδιαμάντη | του Ασημάκη Γιαλαμά Ο μεγάλος Σκιαθίτης, ο άγιος των Ελληνικών Γραμμάτων, όπως έχει αποκληθεί, έγραφε τα διηγήματά του στις εφημερίδες, που εργαζόταν. Διηγήματα – συναξάρια της ζωής των ανθρώπων του νησιού του, φτωχών βιοπαλαιστών των περισσοτέρων της ζωής, όπως τη θυμόταν από τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Τις αναμνήσεις του έγραφε ο κυρ Αλέξανδρος. ΜιαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Κείμενα

Με φως κι αγάπη… | του Αντώνη Κουκλινού Ετρεμόσβηνε το φτύλι τση λάμπας να σβήσει και μόνταρε να φέρει τη (μ)πίργια, να τση βάλει μνια σταλιά πετρέλαιο. Ανεσηκώνει το πανί στο νεροχύτη από κάτω, να πχιάσει το μπουκάλι. Χωρίς τη (μ)πίργια δε ντα καταφέρνει γιατί τρέμουνε τα χέργια ντου, μα δεν αφέγγει κιόλας. Ήβαλε πετρέλαιο στη λάμπα και ίσα, ίσαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Κείμενα

Ο Σαλής Χελιδονάκης, ο μαύρος βαρκάρης των Χανίων (δεύτερο μέρος) | του Μιχάλη Στρατάκη (Αν χάσατε το πρώτο μέρος μπορείτε να το διαβάσετε εδώ:  πρώτο μέρος) Επεράσανε τα χρόνια, εγέρασε ο Σαλής, ο μαύρος βαρκάρης των Χανίων, τα μπράτσα του, οι ώμοι του, ο νους του και οι αντοχές του λίγο λίγο στην αρχή κι ύστερα πολύ πολύ, τονε πρόδιναν,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Δεκέμβρης και η μελαγχολία | της Ζωής Δικταίου   Με το παλιό σου το φιλί Σε μια καινούργια ανατολή Εκεί που πέφτουν οι βροχές Εκεί που γέρνουν οι ψυχές Μια στον καθρέφτη, μια στο φως Η μνήμη δεν ρωτάει το πως. Δεκέμβρης και η μελαγχολία Στα πρωινά λεωφορεία Γράφεται στο θολό το τζάμι Η αγάπη τρέχει να προκάμει Στιγμές πουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…