Η σχετικότητα του χρόνου… μέσα μας! (Ο μικροαστός μέσα μας) Πώς εξηγείται η ροπή προς μια μυθική, ψευδή και εσφαλμένη αντίληψη της πραγματικότητας; Η εμπειρία και η Ιστορία έχουν δείξει, ότι η πρώτη κύρια αιτία, είναι η θεμελιώδης ασυγχρονία της συνείδησης πολλών ανθρώπων με τους καιρούς που ζουν και τις εξελίξεις μέσα τους… Δε ζουν όλοι οι άνθρωποι στο ίδιοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Άννα Τακάκη: Είναι πλούτος η γλώσσα μας. Πολύτιμα μέταλλα, που αναμιγνύονται και φτιάχνουν μέγα έργο. Η Άννα Τακάκη είναι ποιήτρια, συγγραφέας και αρθογράφος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο ορεινό χωριό Ζήρος της Σητείας, απ’ όπου και η πρώτη πηγή των εμπνεύσεών της. Ζει μόνιμα στη Σητεία της Κρήτης. Ταξίδεψε επί χρόνια ως συνοδός του συζύγου της, πλοιάρχου του Εμπορικού Ναυτικού. ΤιςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Tο πρώτο μπάρκο | της Άννας Τακάκη Κουβέιτ 1980. Οκτώβρης μήνας. Πρώτο ταξίδι κι «έτυχε ναύλο για το νότο». Δεν ήμουν ναυτικός αλλά ναυτολογήθηκα ως ναυτικός με φυλλάδιο κι όλα τα σχετικά για να μπαρκάρω. Στην ουσία θα ήμουν η ταξιδιώτισσα των ωκεανών και των γαλάζιων πόντων, πλάι στο σύζυγό μου ο οποίος ταξίδευε υποπλοίαρχος με το γκαζάδικο «Μαρία Ισαβέλλα»ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Για τον πόλεμο στην Ουκρανία | της Μαριλίζας Λούντζη . Τον τελευταίο καιρό σηκώνεις το κεφάλι στον ουρανό μονάχα αν είναι να προσευχηθείς ή να τσουγκρίσεις με τα θεία. Τίποτα αληθινό πια δε σε συγκινεί, μόνο κενό. Μόνο κενό και τίποτα. Από δω και μπρος, μια λέξη σε λιμνάζοντα νερά η εικόνα αυτού του κόσμου. *** Θα σκίσω λοιπόν τηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Γεροντίστικες ιστορίες | του Αντώνη Κουκλινού Εσηκώθηκενε αξημέρωτα για δε ντου κόλλανε ύπνος… Τονε θωρεί η γρά και εντάκαρε να του φωνιάζει… -Ίντα σηκώθηκες αξημέρωτα… στο ν’ εργάτη θα πάς..? θέσε μα δε ν’ είναι ώρα ακόμη. -Δε μπορώ να κοίτωμε μωρή Κατίνα… επχιαστήκανε τα πλευρά μου. -Και που σηκώθηκες να πας τέθια ώρα..? οι πετεινοί ακόμη δε ν’ εκράξανεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Το στίγμα | του Φώτη Αγγουλέ [Σ` έναν νεαρό φασίστα που βρέθηκε σκοτωμένος, πάνω σε μια Ρούσσικη χιονισμένη στέππα] Και μέσ’ στα χιόνια, θησαυρούς το άρπαγο μάτι βλέπει; ξανθέ φονιά, τι σ` έφερε σ` αυτήν εδώ τη στεππη; Μέσα στη νύχτα, φονικό ποιανού έστηνες καρτέρι; Ποιος σ` έβλαψε τόσο μακριά; Ποιόν ξέρεις; Ποιος σε ξέρει, εδώ που χρόνια εμόχθησεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα της Μάνας | της Πέπης Δαράκη Πάει ένας αιώνας που η συνείδηση της ανθρωπότητας αφυπνίστηκε ξαφνικά και κάποια Κυριακή του Μάη καθιέρωσε την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ. Ο θεσμός αυτός υιοθετήθηκε και από τη χώρα μας το 1928, με την πρωτοβουλία των γυναικείων οργανώσεων. ΜΑΝΑ ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ, η μορφή της μάνας στη λαογραφία: «Οχ, μάνα μου!»,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας | Η μάνα στην ποίηση Η 2η Κυριακή του Μάη είναι αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας, μέρα εορτασμού της μητρότητας και των ευχαριστιών προς τη μητέρα, όταν η Αμερικανίδα κοινωνική ακτιβίστρια Άννα Μαρία Τζάρβις (1864-1948) ήταν αυτή που είχε πρώτη την ιδέα να καθιερωθεί μια ιδιαίτερη ημέρα προς τιμή της μητέρας. Η γιορτήΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Τα όνειρα | της Εύης Κοντόρα Υπάρχουν όνειρα της νύχτας και όνειρα της μέρας. Τα όνειρα της νύχτας (αυτά δηλαδή που βλέπουμε στον ύπνο μας) εκφράζουν τις επιθυμίες και τις αγωνίες μας ή την πραγματικότητα της ζωής μας, αλλά με έναν ακατανόητο πολλές φορές τρόπο. Είναι σα να κοιτάμε τον εαυτό μας μέσα από έναν παραμορφωτικό καθρέφτη. Με δυο λόγια,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
