Η ασφυξία του Πλανήτη και η διάσειση | της Ιφιγένειας Μανουρά -Πώς ακριβώς χτυπήσατε και τι αισθάνεστε; -Χτύπησα γιατρέ στη ντουλάπα του σπιτιού μου και αισθάνομαι ζάλη και ναυτία. Με κοιτάζει με δυσπιστία και αφού στράφηκε στη νοσοκόμα τής λέει λίγο χαμηλόφωνα: -Βαρέθηκα να ακούω τις ίδιες δικαιολογίες. Και απευθυνόμενος προς εμένα: – Πρέπει να κάνετε καταγγελία. -Να κάνω καταγγελίαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ακροβασία και αστάθεια | της Άννας Τακάκη Θα το έχεις διαπιστώσει, άνθρωπε. Ώρα την ώρα ακροβατείς σε απότομες διαβάσεις, νομίζοντας πως περπατάς ίσια και πατάς σταθερά. Όμως ταλαντεύεσαι να περάσεις ένα πέρασμα και μπορεί να μην πιστεύεις πως είναι το σώμα σου αυτό που παραπατεί. Ίσως γιατί μέχρι πρότινος είχες μεγάλη ευελιξία και δύναμη και γιατί ώρες ώρες από τοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ένα ποτηράκι λικέρ τριαντάφυλλο | της Μαρίας Σταυρίδου Κυριακή του Πάσχα, η οικογένεια μαζεμένη, όλοι αγαπημένοι και φυσικά διατεθειμένοι να δώσουν και να πάρουν «αγάπη», καταναλώνοντας άφθονο αλκοόλ και γεμίζοντας μέχρι σκασμού το στομάχι με όλα τα κρέατα, που με ιδιαίτερη δυσκολία αρνήθηκαν να καταναλώσουν, για να κοντράρουν τη γειτόνισσα, που κάθε χρόνο κρατάει νηστεία σαράντα ολόκληρες μέρες. Όλοι μεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Η αμαρτία | του Αντώνη Κουκλινού Ζωηρό κοπέλι το Μιχελιό… Τρίτο στη σειρά απού τα τέσσερα αδερφάκια ντου και μοναχογιός. Τροζαμένοι ούλοι, γιατί ήκαμε τα δυο πρώτα θηλυκά και απίς ήρθενε ο κανακάρης έστρωσε η γ’ όρεξη του κύρη ντου. Ήκαμε το γιο, και πετά απού τη χαρά ντου ο Κυργιάκος. Καλά ναι τα θηλυκά σ’ ένα σπίτι, μα τοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Θωμαδογεωργιανά μεζεδάκια | του Νίκου Σαραντάκου Αύριο είναι Κυριακή του Θωμά, κινητή γιορτή, μια Κυριακή μετά το Πάσχα. Eίναι όμως και 23 Απριλίου, άρα είναι του Αγίου Γεωργίου, που φέτος δεν είναι κινητή γιορτή αφού πέφτει μετά το Πάσχα. Οπότε, συμπίπτουν οι δυο γιορτές, του Θωμά και του Γεωργίου, εξού και ο τίτλος του πολυσυλλεκτικού μας άρθρου. Το ιστολόγιο εύχεταιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Βιάννος 1943… Με αφορμή τα απομνημονεύματα του Νίκου Κατσαράκη | του Παναγιώτη Ξηρουχάκη Νίκου Κατσαράκη (1903- 1986) «Απομνημονεύματα από την περίοδο της γερμανικής κατοχής στη Βιάννο» Τον Μάρτιο του 2020 έκλεισαν τριάντα πέντε χρόνια από το θάνατο του Νίκου Κατσαράκη. Tη χρονιά εκείνη αποφάσισε ο γιος του Γεώργιος (με μεγάλη καθυστέρηση και για λόγους που μόνο εκείνος ξέρει) να εκδώσειΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Στα Καμίνια | του Μιχάλη Στρατάκη Κάθε φορά που τα ζάλα της πεθυμιάς και της μνημοσύνης μου με σέρνουνε στα Καμίνια, στη φτωχογειτονιά των μικράτων μου και του βλασταρίσματος μου, περνώ κι από το δρόμο βορεινά της Αγίας Βαρβάρας, εκειά που θυμούμαι πως ήτανε ο φούρνος της κερά Νίκης. Κι ακόμη κι εδά, εξήντα χρόνους ύστερα, κάθε που πορπατώ εκείνοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Τι γίνεται τώρα εκεί έξω, στα μουλωχτά! | του Γιάννη Χατζηχρήστου ■ Χθες «ξέφυγε» από την Λαγκάρντ ότι ευρώ… τέλος! Αρχίστε από τώρα να συνηθάτε στην ιδέα ότι αυτό θα είναι μόνο ψηφιακό. Και οσονούπω. ■ Χθες, στις εαρινές συνεδριάσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) 2023, η Νομισματική Αρχή Ψηφιακού Νομίσματος (DCMA) ανακοίνωσε την επίσημη έναρξη λειτουργίας ενός διεθνούς ψηφιακούΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ανάσταση λαού | του Γιώργου Ηρακλέους (Στον Γιάννη Ρίτσο) Μην κλάψεις μάνα, πεθαίνω όρθιος πλάι στα πουλιά και τα δέντρα με πορφυρά μπαλώματα στη σάρκα μου, αόρατους εχθρούς τριγύρω κι ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο χέρι να θυμίζει άλλες εποχές… Μην κλάψεις μάνα, άγρυπνες σαν άστρα νύχτες φτάνουνε σε λίγο και δακρυσμένες ελπίδες. Η εικόνα της θάλασσας το δείχνει, χιλιάδες στόματαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
