Μπρος στο παράθυρο | του Κώστα Μιχαήλ Μαρή
Μπρος στο παράθυρο | του Κώστα Μιχαήλ Μαρή Μπρος στο παράθυρο τ’ αφιονισμένου καιρού στέκομαι αμίλητος, τον ίσκιο μου περιφρουρούν… Χρόνια προβλήματα, μισόν αιώνα σχεδόν, τραγούδια κι όνειρα, σημάδια, αμυχές των καιρών… Ψάχνω ένα χάδι, καθώς το σώμα γερνά, μες στο σκοτάδι κι ο πόνος με κυβερνά… Μοιάζω με βράχο π’ ο ρόχθος μετακινεί, δεν θέλω να ’χω ψυχή, σεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…



















