Η πρώτη πρωινή συνάντηση | της Ιφιγένειας Μανουρά Κάθε πρωί το πρώτο μου ραντεβού είναι στη θάλασσα της Αμμουδάρας ─ εκτός και αν δεν φυσά πράμα σπάνιο ─ με τις Γλωσσούδες. Τώρα πια λέμε μια καλημέρα και απομακρύνομαι και τις παρακολουθώ από κάποια απόσταση, γιατί βαριέμαι τις εξομολογήσεις που είναι προθυμότατες να αρχίσουν. Οι Γλωσσούδες λοιπόν είναι μια παρέα απόΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Νογά ο θεός τον Αμιρά και για τη Βιάννο κλαίει | της Ζωής Δικταίου Με το στερνό το σάλπισμα ξύπνησε o άλλος κόσμος είδα συντρίμμια και φωτιές, αυτά πού είχε αφήσει κείνη η φουρτούνα τού θυμού σ’ Ανατολή και Δύση. Στο βλέμμα το τρικύμισμα, δάκρυα δροσοσταλίδες κυλήσανε απ’ τα μάτια μου και σίμωσε ο αιώνας. Σύραν χορό οι ασώματοι στ’ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Το προσκύνημα της αυγής | της Ναταλίας Αποστολοπούλου Βουνά και κάμποι ήτανε χιονισμένα. Ο τόπος κάτω έχασκε ξεκοιλιασμένος από τις βόμβες που πέφτανε βροχή! Κι η «ενάτη» χλεύαζε την επαρχία Ηλείας με τις εκκαθαριστικές της. Να χαλάσει τ’ αντάρτικο. Εκείνες τις πικρές ώρες οι δύο αγωνιστές: ο γιατρός Παπαϊωάννου από τη Νεμούτα Ηλείας και η κόρη του Μαίρη – σύντροφοιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Εξήντα χρόνια καλοσύνης… | του Αντώνη Κουκλινού Τά χουνε τα χρονάκια ντος, μα σέρνουνται καλά ακόμη. Το σπίτι θέλει τη λάτρα ντου κάθα μέρα, το μαγεργιό ντου, το πλυσταργιό ντου και τη ν’ αυλή διαρμισμένη..! Το ίδιο και το γεροντή, το νε βαβαλίζει οσά ντη βγιόλα. Ήσασέ ντου το αυγουλάκι ντου μελάτο, φρεσκότατο, ζεστό ακόμη, τό πχιασε από το (γ)κούμο.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Αιματοβαμμένα μεζεδάκια | του Νίκου Σαραντάκου Μη σας τρομάξει ο τίτλος, δεν έχω πάθει τίποτα, ούτε υπονοώ κάτι βίαιο ή τρομακτικό. Όπως έχει συμβεί και άλλες φορές, το σαββατιάτικο πολυσυλλεκτικό μας άρθρο με τα γλωσσικά στραβά και ανάποδα της εβδομάδας πήρε τον τίτλο του από ένα μεζεδάκι της πιατέλας. Συνήθως ξεκινάω με αυτό το σημαδιακό μεζεδάκι, αλλά σήμερα θα κάνωΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Για την Μαρία Κάλλας | του Γιώργου Ηρακλέους Η Μαρία Κάλλας μεγάλωσε χωρίς πατέρα, με μια μητέρα σκληρή και φιλοχρήματη. Δε γνώρισε ποτέ την αγάπη παρά μόνο στην τέχνη της. Αγαπήθηκε και αναγνωρίστηκε ως η μεγαλύτερη υψίφωνος όλων των εποχών με σπάνιο υποκριτικό ταλέντο. Το έλλειμμα του πατέρα της την ώθησε να αγαπήσει παράφορα, τον κατά πολύ μεγαλύτερό της ηλικιακά,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
40 χρόνια χωρίς τον μελωδό της ψυχής μας | της Σούλης Ρουμπίνη Σαράντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα χωρίς τον Μάνο Λοΐζο. Σαν μικρό αφιέρωμα αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο της Σούλης Ρουμπίνη της Κυριακή 17 Σεπτέμβρη 2000 στην ένθετη εκδοσή: «7 μέρες μαζί» της εφημερίδας Ριζοσπάστης, με τίτλο: Μελωδός της ψυχής μας. Μελωδός της ψυχής μας «Όλα σε θυμίζουν απλά κι αγαπημένα πράγματαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Αφέντης Σταυρός ο γαλατόχτιστος | της Ζωής Δικταίου Η φύση ησυχάζει. Συνειδητοποιείς ότι ολόκληρο το Οροπέδιο υπήρξε ανέκαθεν αντικείμενο θαυμασμού, όχι μόνο χάρη στην ιδιαίτερη αισθητική του αξία και την ξεχωριστή ομορφιά, αλλά και χάριν των πολλών σπηλαίων που βρίσκονται διάσπαρτα στη φύση της Λασιθιώτικης γης. Ο πολιτισμός που αναπτύχθηκε μέσα στους αιώνες άφησε σπουδαίες αναφορές. Η συνειδητή σχέση πουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Τα μερομήνια του 22-23 | του Γιάννη Χατζηχρήστου Υπάρχει μία ισχυρή παράδοση σε τόπους με ιστορικά μεγάλη εξάρτηση της οικονομίας από την γεωργία κάθε τέλος Αυγούστου (που στο μυαλό των περισσότερων είναι συνδυασμένη η έναρξη εισόδου στον χειμώνα) να εκδίδονται χάρτες με προγνώσεις της επικείμενης εξέλιξης του καιρού για τους επόμενους 12 μηνες, και μάλιστα κατά δεκαήμερο. Εδώ αυτοί είναιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
