By:
On:
In: Ταξιδεύοντας

Δάσος Κρουστά – Πευκαλίδια – κορυφή Ξενογιώργη | του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου Μια πολύ όμορφη διαδρομή στα «δικά» μας τα μέρη οργάνωσε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2022. Πιο συγκεκριμένα πήραμε την επαρχιακή οδό, που ξεκινάει απ’ τον Κρούστα και παρκάραμε τα αυτοκίνητά μας στη θέση Πευκαλίδια, όνομα και πράγμα, μια περιοχή πνιγμένη στο πευκόδασος.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Νανούρισμα για τα νεκρά παιδιά των πολέμων, της προσφυγιάς και του Τρίτου Κόσμου | του Γιώργου Ηρακλέους I Σαν το γιασεμί, σαν τ’ αγριολούλουδο με την αυγή, μάζευες το φως στο μαντηλάκι που σου κέντησε ο Θεός. ΙΙ Σαν Φραγκογιαννού ψηλώνει ο νους ως τ’ άστρα τ’ ουρανού, κι όλο σεργιανά, όταν ο αγέρας θάνατο σκορπά. III Νύχτα των Βαγιών,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Μεταφράσεις

Απλά κάντο | του Isaak Öztürk   Όποιος γελάει – κινδυνεύει να φανεί γελοίος. Όποιος κλαίει – κινδυνεύει να φανεί συναισθηματικός. Όποιος πλησιάζει έναν άλλον – κινδυνεύει να μπλεχτεί. Αυτός που δείχνει συναισθήματα – κινδυνεύει την αλήθεια του να αποκαλύψει μόνος του. Όποιος τις ιδέες του και τα όνειρά του μεταφέρει στο πλήθος – κινδυνεύει να τα χάσει. Όποιος αγαπάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Γαστρονομία, Η κουζίνα της Αναστασίας

Πιπερόπιτα με φέτα με φύλλο κρούστας και Τυροπιτάκια – κρουασανάκια με ζύμη | μαγειρεύει η Αναστασία Αυτή είναι η χαρά της δημιουργίας: η βεβαιότητα ότι υπάρχει ακόμη μια «κορυφή» σ’ ένα «βουνό» που πρέπει να διαβείς! Ότι εκεί που είσαι έτοιμος να πεις «Έφτασα!», να σου και ξεπηδά δίπλα σου μια άλλη «κορυφή» και θες να την ανακαλύψεις κι αυτήν!ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Όσο δυναμώνουν τα τύμπανα του πολέμου | του Τάκη Βαρελά Τόσο βαραίνουν τα βήματα των ανθρώπων… Κι όμως. Όσοι διαβάζουν τους καιρούς γνωρίζουν, ότι η καταιγίδα θα τους βρει στο δρόμο… Όμως λίγοι, σε πείσμα των καιρών, ακονίζουν την γνώση… Λίγοι, με την αλήθεια τους περίσσευμα Θωρακίζονται με βήμα γοργό… Έτοιμοι… ξεσηκώνουν την ανεμελιά από τα ξόρκια… Την οπλίζουν… ΟιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Το τραγούδι του ξενιτεμού | της Άννας Τακάκη   Γιε μου, και να μου φέρνανε οι ανέμοι τα μαντάτα πως ήφηκες οπίσω σου τση ξενιτιάς τη στράτα. Τα ξένα πως αρνάσαι τα και δεν ξαναμισεύγεις τση Κρήτης χώμα ανεζητάς, τον ήλιο τζη γυρεύγεις, Ας ήτονε να σούντανε πόρτες και παραθύρια να γκρέμιζε ο τρελός βορράς πέτρες και κεραμίδια. Να ξελογιάσωΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Ο θάνατος ενός μοναχικού… | του Γιώργου Ηρακλέους Άνοιγε τις κουρτίνες κι έβλεπε τον κόσμο έξω, ανθρώπους να περνάνε, να φωνάζουνε, στο τραπέζι ένα κεφάλι από πηλό, στους τοίχους ζωγράφιζε λουλούδια, στο πάτωμα ένα μεγάλο στρογγυλό ρολόι ξεκούρδιστο, σταματημένο… Συνδρομητής σε πολλές εφημερίδες τις διάβαζε ώρες πολλές προσεχτικά, έβρισκε να λησμονούνε την καθημερινή αγωνία των ανθρώπων, αυτήν που έκρυβε κιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Η Δρακoκαβαλάρισσα στη βίγλα, στη Σελένα | της Ζωής Δικταίου Φρόνιμες και νοικοκυρές, αγάπη δε ξομπλιάζουν, να στέκει ο όρκος στην κορφή σε ριζιμιό χαράκι κι η Δρακοκαβαλάρισσα με τη χρυσή φαρέτρα, από τ’ ανέφαλα να βγει τη λιόστερνη την ώρα, να πιεί τ’ ασφενταμόνερο, ν’ ανάψει το φεγγάρι. Να βάλει τα κουδούνια της, τα πέτσινα στιβάνια, να μαζωχτούν οιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Κοινωνία

Στον απόηχο της Παγκόσμιας ημέρας των ζώων | της Ιφιγένειας Μανουρά Ο Τσίου και η Τσία είναι τα δυο μου καναρινάκια. Παρακολουθώ τη συμπεριφορά τους και εκπλήσσομαι που αν και ζώα είναι τόσο αγαπημένα και αφοσιωμένα το ένα στο άλλο. Ερωτοτροπούν μερικές ημέρες και μετά αρχίζουν να ψάχνουν φτερά, μπαμπάκι και κλωστούλες που τους έχω βάλει μέσα στο κλουβί τουςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…