Πορεία | της Ελένης Βόισκου Λεωφόρος κάπως ανηφορική. Κατάστρωμα ολοάδειο. Πήχτρα τα πεζοδρόμια, τα μπαλκόνια, οι ταράτσες. Σκαρφαλωμένοι και στα μεγάλα δέντρα. Από το βάθος πέρα, στη στροφή, οι «πρώτοι» σ’ εκείνο το σημείο αρχίζουν το χειροκρότημα. Ώστε φάνηκαν. Το παίρνουν οι πλαϊνοί. Κι όσο ο κόσμος πλημμυρίζει την ανηφορική λεωφόρο, το χειροκρότημα τραβά προς τα πάνω, παράλληλα μεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Επιτύμβιο | του Γιώργου Ηρακλέους Για τον αγέρωχο, Νίκο Μπελογιάννη και τον μάρτυρα, Νίκο Πλουμπίδη. Θα ξανάρθετε πάλι κοντά μας, με άλλα ρούχα, ονόματα και μάτια, θα φοράτε όμως τα ίδια σκεβρωμένα παπούτσια, γιατί ο κόσμος είναι ακόμη στενός για τα δικά σας βήματα. Μες στο σκοτάδι φωνάξατε, αγαπημένοι, σας άκουσαν τα παιδιά και το πουλί της Περσεφόνης έφερε λίγουςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Το χρυσό μήλο των Εσπερίδων – ήρθε η εποχή του! | η κουζίνα της Αναστασίας «- Κι όταν πάμε στης θειας και περάσει λίγη ώρα χωρίς να μας «το» κεράσουν, εσύ θ’ αρχίσεις να «το» ζητάς! – Εντάξει καλέ μάννα! …Κι αφού πήγαν και τους κέρασε η θειά, αλλά πέρναγε η ώρα χωρίς να φέρνει «το αναμενόμενο», πετάγεταιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Η οικουμενική μεσόγειος | του Μιχάλη Λουκοβίκα ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΠΑΡΑΠΛΟΥΣ Αναζητώντας τον Ὀρφέα Η ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ανέκαθεν ασκεί ακατανίκητη γοητεία πάνω μας για πλείστους όσους λόγους. Αν οι Ἕλληνες μεγαλούργησαν, τ’ οφείλουν κυρίως σε αυτήν την θάλασσα, και όχι στην ενδοχώρα. Οι Φοίνικες παρομοίως, όπως και όλοι οι υπόλοιποι παραμεσόγειοι λαοί, που άφησαν την σφραγίδα τους στην ιστορία τής mare nostrum.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Το εξώφυλλο | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου Αγόρασε το βιβλίο μόνο και μόνο για το φανταχτερό εξώφυλλο. Τα χρυσά γράμματα φυλάκισαν το βλέμμα. Τόσα χρόνια θαμπώνεται απ’ τα λαμπερά εξώφυλλα προσπερνώντας τα ταπεινά, με αδιαφορία. Ακόμα δεν το ένιωσε πως τα φανταχτερά περιτυλίγματα γέμισαν την ψυχή του με σκουπίδια. . Θεοχάρης Παπαδόπουλος Ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1978.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Άναψε ο θεός τσιγάρο! | του Τάκη Βαρελά Καίγομαι σαν πρωινό τσιγάρο, δίχως σπίρτα. Ξέρω, πως η πρώτη αχτίδα θα έρθει να ανάψει τη φωτιά. Τότε ο ουρανός θα χαθεί. Τα σύννεφα θα κρύψουν τη φωτιά. Είναι που ο θεός άναψε τσιγάρο. Μεγάλο ντουμάνι η καπνά και η μοιρασιά, τραβάει στους πέντε ανέμους. Τραβάει η κάπνα, για τις θάλασσεςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Εδώ αληθεύουν οι αισθήσεις, Δίκτη | της Ζωής Δικταίου Ξεθωριασμένο τ’ όνειρο, έτσι φοβέριζαν, φωνές ξένες, απ’ αυτές που υφαίνουν σκοτάδια. Σ’ εξώστη μυστικό, ανέλπιστα, με αγνή θωριά ικέτιδα για ένα φεγγάρι ολόγιομο. Ο τόπος θέλει, να με έχει, ο τόπος που δεν μού ’ταξε ολόχρυσους καρπούς, μα, με μετάλαβε τιμή και περηφάνια. Η πέτρα σου, θα σώσει τηνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Οι μέρες των λουλουδιών | της Άννας Τακάκη Θα ’ρθει μια μέρα που θα μοιάζομε με τα λουλούδια. Θα φαινόμαστε ωραίοι, μέσα στις φανταχτερές και πολύχρωμες φορεσιές μας. θα είμαστε νέοι και ανθηροί αλλά θα ’μαστε βουβοί. Θα ’ρθει μια μέρα που δεν θα μιλάμε. Θ’ ακούμε ήχους, θ’ ακούμε κραυγές Θ’ ακούμε σιωπές, μα δε θα μιλάμε. Θα είμαστεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Αγνόπιτες με τυρεύτη ή ξινή μυζήθρα | της Ιφιγένειας Μανουρά Να εξηγήσω κατ΄ αρχάς τι είναι ο τυρεύτης. Είναι το τυρί που παίρνουμε από το πρωτόγαλα ή πυαρ που παράγουν τα θηλαστικά την πρώτη ημέρα μετά την γέννα και το οποίο είναι πολύ θρεπτικό. Επειδή τα αρνάκια και τα κατσικάκια δεν προλαβαίνουν να το πιούν όλο, οι βοσκοί μετά τοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
