Τι ήτο εκείνο το υγρόν; | της Ιφιγένειας Μανουρά Μετά την παταγώδη καθ’ ομολογίαν επιτυχία του μουσικοθεατρικού πολιτικού χρονικού με τίτλο «Την πιο όμορφη θάλασσα δεν την έχουμε ταξιδέψει ακόμα», απόσπασμα από ποίημα του Μαζίμ Χικμέτ, που εδόθη την πρώτην του τρέχοντος μηνός εις το κινηματοθέατρον Αστόρια εις Ηράκλειον Κρήτης, η οποία παράστασις δεν θα ήτο δυνατόν να πραγματοποιηθεί εάνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Οι ελιές | της Έρης Ρίτσου Παρότι μένουμε μέσα στην πόλη, το σπίτι γύρω έχει μεγάλο κήπο. Μια που όλοι στην οικογένεια ήμασταν λάτρεις των γλυκών και όχι των φρούτων, η μάνα μου θεώρησε καλό, πέρα από μια και μόνη ροδακινιά, δαμασκηνιά, μουσμουλιά, βερυκοκιά και φυσικά τις απαραίτητες λεμονοπορτοκαλιές που μαζί με την τεράστια μυγδαλιά μας και δυο προϊστορικά δέντρα,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Μια παλιά παλιά, πολύ παλιά φυσαρμόνικα | της Μαρούσκας Χατζηγιάννη Ήτανε ακουμπισμένη πάνω στον καρυδένιο κομό δίπλα στην ασημένια λάμπα της γιαγιάς, μπροστά στη φωτογραφία του παππού, αυτή που είχε βγάλει πριν πολλά πολλά χρόνια, όταν είχε επισκεφθεί την Οδησσό στα θρυλικά σκαλοπάτια του Αϊζενστάιν (Ποτέμκιν) και κοιτάζοντάς την τον καμάρωνα έτσι, στητός και ευγενικός που ήτανε με όλη τηνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Μεζεδάκια Βρυξελλών | του Νίκου Σαραντάκου Μεζεδάκια, όχι λαχανάκια. Τα λαχανάκια Βρυξελλών είναι το γνωστότερο έδεσμα που έχει πάρει το όνομά του από τη βελγική πρωτεύουσα, όμως τα μεζεδάκια μας, δηλαδή το εβδομαδιαίο πολυσυλλεκτικό μας άρθρο, έχει πάρει τον τίτλο του από την πολύκροτη υπόθεση που συγκλονίζει την ΕΕ και που πρόλαβε να ονομαστεί Κατάρ-γκέιτ, και που βέβαια προκάλεσε, καιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Mε την Ιθάκη του ονείρου κατάντικρυ | της Ζωής Δικταίου Ρόδισε η σκέψη στα φλογισμένα άνθη της ροδιάς με την Ιθάκη του ονείρου κατάντικρυ και το δράκο του παραμυθιού στο φεγγάρι. Στη θάλασσα η ομολογία της ενοχής μια μαρμαρυγή και μια λέξη ψάχνεις απ’ αυτές που γυρνούν και σε παιδεύουν εκεί, στην άκρη του νου, εκεί, που ξεθωριάζουν οι παλιέςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
ΑΧΤΑΡΜΕΙΣ | του Γιάννη Χατζηχρήστου Reloaded, ver2.0 (μετά Καϊλής και κάτι αρχαίων πλυντηρίων) Έκλεισαν που λες αδερφάκι μου ραντεβού στους Αέρηδες στην Πλάκα για να κάνουν πάλι briefing o Αριστοφάνης και Τσιφόρος. Είπαν «για κανένα ουζάκι» αλλά το χούι δεν βγαίνει ούτε με την ψυχή. Και έτσι το γύρισαν αμέσως σε κάτι σύγχρονους Μαλάμες έναν Μαραβέγια και μια Καϊλή.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Μιλώ | του Γιώργου Ηρακλέους Μιλώ με την υπομονή της ρίζας του δέντρου, με το αγιασμένο νερό των μυστηρίων, κρατιέμαι στ’ άσπρο χαρτί και το μολύβι μου, δε σε προλαβαίνω ζωή, δε σε προφταίνω… Μιλώ με τη μοναξιά των κυμάτων, με τα αέναα σήματα του ανέμου, για τις χαμένες γενιές και κείνες που θα ’ρθουνε. Αγγίζω τον θυμό των θεώνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Αρωματική τριφτή Βασιλόπιτα | η κουζίνας της Αναστασίας Σαν παιδί θυμάμαι πάντα με νοσταλγία τα αξέχαστα βράδια της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, όταν πηγαίναμε οικογενειακώς από την Θεσσαλονίκη, όπου ζούσαμε, στο χωριό της μαμάς μου, στα Νέα Φλογητά της Χαλκιδικής, για να επισκεφτούμε τον εορτάζοντα παππού Βασίλη και να περάσουμε με τα ξαδέρφια και όλη την οικογένεια τις μέρες πριν καιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
13/12/1943 – 13/12/2022. 79 χρόνια από το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων Σήμερα συμπληρώνονται 79 χρόνια από την ημέρα εκείνη που μια ολόκληρη πόλη, τα Καλάβρυτα, βίωσαν τη βαναυσότητα και τη κτηνωδία του φασισμού, στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που γνώρισε η ανθρωπότητα, το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων. Προσευχή που δεν λάβαινε απόκριση | της Ζωής Δικταίου ΕικαστικάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
